Eerder werkte zij o.a. als projectcoördinator in verschillende asielzoekerscentra. De rode draad in haar werkzaamheden vormde altijd de zelfstandigheid en zelfredzaamheid van de mensen met wie ze werkte. Daarnaast hecht ze grote waarde aan het verstaan van de taal van de ander en de geschiedenis van elk verhaal dat verteld wordt.
Luisteren, bescheidenheid, toegankelijkheid, neutraliteit, inlevingsvermogen, en bovenal respect voor ieders eigenheid, zijn de begrippen die voor haar manier van werken model staan.
Ook in haar werk als mediator is dit haar uitgangspunt. Vanwege haar grote ervaring in verschillende functies binnen de sector Welzijn en Zorg is zij als Mediator breed inzetbaar. Daarnaast draagt levenservaring en een daaruit voortkomend scherp inzicht in mensen bij aan haar deskundigheid.
Begin jaren '90 ondervond Joyce Derrix zelf hoe ingewikkeld en ingrijpend een scheiding kon zijn. Zij las toen in een krantenartikel dat Mediation in Scandinavië een veel gebruikte mogelijkheid was om op 'volwassen en vriendelijke' manier een huwelijk te kunnen ontbinden. Zelf kon ze van die mogelijkheid geen gebruik meer maken, maar vanaf dat moment was haar interesse gewekt en nam zij zich voor om de opleiding tot mediator te gaan volgen.

Door haar persoonlijke ervaringen en haar werkervaring omschrijft Joyce Derrix zich zelf als: "Sociaal Mediator". Zij ziet mediation als een zeer positief middel om conflicten en geschillen op te lossen. Juist daarom vindt zij brede toegankelijkheid van grote waarde, wat o.a. tot uiting komt in betaalbare tarieven.

Joyce werkt niet alleen als Mediator en bij Stichting Wegwijs, zij schrijft ook verhalen, poëzie en artikelen. Naast al deze werkzaamheden is zij moeder van een dochter.

Mokita (Kiriwina, Nieuw-Guinea):
Mokita betekent vrij vertaald: Het besef dat woorden die niet uitgesproken worden soms belangrijker zijn dan de woorden die wel worden uitgesproken. Mokita is in die zin een vriendelijk gebaar waarmee mensen elkaar sparen; wie bijvoorbeeld een pasgeboren baby gaat bewonderen, ziet wel dat het kind scheel kijkt maar is 'mokita' door dat niet te benoemen.
Mokita speelt op verschillende manieren vaak een rol in conflicten. Standpunten en verwijten worden vlot verwoord. Daaronder liggen meestal wensen, hoop, en zorgen (misschien zelfs wel een simpel sorry) die minder snel worden uitgesproken, waardoor een conflict scherp en hard kan worden. Het uitspreken van wat nog niet is gezegd, kan tot wederzijds begrip leiden, wat een eerste stap is naar het oplossen van een conflict.

Mediation maakt het mogelijk om uit te spreken wat benoemd moet worden, en daar waar nodig tot mokita te komen.